poslaniec LaSalette

Zapamiętaj mnie
PRENUMERATA
POSŁANIEC MBS
ZAMÓW   
Aktualności, Myśl Ojców pustyni

KOBIETA WIARY

20 sierpnia 2017, XX Niedziela Zwykła


„Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami». Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela». A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi». On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom». A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów». Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa” (Mt 15, 21-28).

Kobieta wiary

Kobieta kananejska przedstawia Kościół, który ma korzenie pogańskie. Ona przez wiarę uczestniczy w obietnicy, którą otrzymał Abraham. Abraham był poganinem, ale stał się spadkobiercą obietnicy dzięki wierze. Ona potrafi tylko krzyczeć, błagać… wyrazem tej wiary jest krzyk: „Ulituj się nade mną, Panie, synu Dawida?”

Podobnie Kościół każdego dnia błaga o litość, współczucie. Każdego dnia Kościół, wspólnota uczniów, Ciało Chrystusa w jakiś sposób niedomaga. Jest zawsze ktoś „chory” w Kościele. Jest zawsze jakieś dziecko Kościoła dręczone przez złego ducha; jakieś małżeństwo na skraju rozpadu, jakaś rodzina skłócona i podzielona, jakiś młody człowiek wciągnięty w wir pogańskiego świata, jakiś kapłan obojętny na swoje wybranie i misję… Z jednej strony są to choroby wynikające ze słabości czyli w pewnym sensie „normalne”, z drugiej strony jednak, zawsze niosące ze sobą cierpienie konkretnych osób, ale i całego Ciała Pana.

Kościół otrzymał narzędzie, modlitwę prostą i sprawiającą, że Bóg okazuje litość i współczucie: „Ulituj się nade mną, Panie, synu Dawida?” Potrzebna jest jednak wiara, całkowite zaufanie Temu, który jest Jedynym Zbawicielem.

„Niech ci się stanie, jak chcesz!” To tak, jakby Jezus wycofał się ze swojej wcześniejszej postawy, jakby powiedział jej: „Kobieto, niech się stanie wola twoja!” Jeśli nawet na początku nie było wolą Jego dokonać tego uzdrowienia… Ufność sprawia, że Bóg „zmienia” swe plany dla dobra i zbawienia człowieka! Dla dobra i zbawienia mojego… Ta modlitwa jest walką, w której Bóg chce być „pokonany” wiarą.

 

 

—————————————————————–

ks. Jacek Pawłowski MS – rektor WSD Księży Misjonarzy Saletynów, mieszka w Krakowie

—————————————————————–

 

ks. Jacek Pawłowski MS ks. Jacek Pawłowski MS
ROZWAŻANIA SŁÓW EWANGELII
(Mk 4, 26-34), XI Niedziela zwykła, 17-06-2018

Twoja przysięga

Przypowieść bardzo krótka, zwięzła ale tryskającą siłą i dynamizmem. Płynie to samo przesłanie nadziei co u Ezechiela. Przypowieść podkreśla, że Bóg działa z ogromną cierpliwością, aby osiągnąć to, co zamierzył. Przypowieść mówi, że Bóg potrafi czekać i że cierpliwość nie oznacza Jego słabości, ale miłość, dobroć, mądrość.

Przypowieść wprawia w zakłopotanie. Nie mówi co mamy robić a czego nie! Mówi o tym, co dzieje się z ziarnem. Mówi także, że ziarno zna swoje zadanie i wypełnia je kiedy chce i jak chce. Bóg zasiał ziarno, czekamy cierpliwie na owoce!

ks. Jacek Pawłowski MS
(wikariusz generalny Zgromadzenia, rektor WSD Księży Misjonarzy Matki Bożej z La Salette)

ROZWAŻANIE SŁÓW EWANGELII

A F O R Y Z M

„Najcenniejszych rzeczy w życiu nie nabywa się za pieniądze.”

(Albert Einstein)


CZYTANIA LITURGII NA DZIŚ
MULTIMEDIA
FACEBOOK
PARTNERZY
KARTKA z KALENDARZA