poslaniec LaSalette

Zapamiętaj mnie
PRENUMERATA
POSŁANIEC MBS
ZAMÓW   
Aktualności, Wielki Post z Posłańcem

MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ

13 kwietnia, czwartek, Triduum Paschalne


Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował. W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał.

Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?» Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale poznasz to później». Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał». Odpowiedział mu Jezus: «Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę!» Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy». Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: «Nie wszyscy jesteście czyści». A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem”, i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem» (J 13, 1-15).

Msza Wieczerzy Pańskiej

Bardzo bogaty w wydarzenia jest Wielki Czwartek. Rano kapłani celebrują Mszę Krzyżma i dziękują za dar kapłaństwa. Msza Wieczerzy Pańskiej przywołuje moment ustanowienia Eucharystii, o którym mówi św. Paweł w II czytaniu liturgii słowa: „Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: To jest Ciało moje za was wydane. …Podobnie wziął kielich mówiąc: Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej”. Apostoł przypomina Koryntianom i każdemu z nas, że od Jezusa otrzymał to, co teraz im przekazuje, czyli opis Ostatniej Wieczerzy. Bardzo mocno zaznacza, że istnieje ścisły związek wieczerzy ze śmiercią Jezusa, który „został wydany” – zdradzony przez Judasza. Doprowadziło to do skazania Go na ukrzyżowanie i oddania życia za nas wszystkich. Dla św. Pawła to wydarzenie  było wypełnieniem woli Ojca, który „nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał” (Rz 8,32). Zapowiedź śmierci Sługi Pańskiego była już obecna w tekstach proroka Izajasza: „Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich, On poniósł grzechy wielu i oręduje za przestępcami” (Iz 53, 6.12). Baranek ofiarny z Księgi Wyjścia, który ratuje naród wybrany przed niechybną śmiercią, jest zapowiedzią Baranka Bożego – Jezusa Chrystusa. On zbawi nie tylko Izraela, ale  wszystkich ludzi. Dokona tego przez wypełnienie do samego końca woli Ojca, której się poddaje w całkowitej wolności. Wydaje siebie na ofiarę i czyni coś jeszcze więcej:  „daje” siebie w Eucharystii – jak oznajmia Apostoł Narodów.

Sama Eucharystia zrodziła się w klimacie wielkiej miłości, o czym słyszymy w Ewangelii. „Umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował”. Chrystus najpierw umywa apostołom nogi, by pokazać im, jak konkretnie ma wyglądać miłość. Potem daje siebie i  chce, aby uczniowie uobecniali pamiątkę Jego śmierci, zmartwychwstania i powtórnego przyjścia w chwale. Mają to czynić do końca  czasów wszyscy kapłani sprawujący Mszę św., bo kapłaństwo zostało ustanowione dla Eucharystii. Ona będzie zawsze przypominać o miłującej obecności naszego Pana. Każdy zaś, kto karmi się Jego Ciałem, będzie jednoczył się z Nim w sposób prawdziwy: „Kto spożywa Ciało moje i pije Krew moją, trwa we Mnie, a Ja w nim” (J 6,56). To trwanie przy Jezusie pozwala uczniowi Pańskiemu mocno opowiadać się po stronie Mistrza i nie ulegać poglądom głoszonym przez świat. Pomaga utożsamiać się wewnętrznie z nauką Pana, przyjmować ją jako swoją. Uczeń ma świadomość, że On sam „staje przy nim i wzmacnia Go” (por. 2 Tm 4,17), aby owocnie mógł głosić Ewangelię na peryferiach świata. Pełny udział w Eucharystii budzi w nim nadzieję życia wiecznego: „Kto spożywa moje Ciało i pije moja Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. Kto zatem przystępuje do stołu Pańskiego, już tu na ziemi uczestniczy w uczcie zbawionych. Tam, zgodnie z zapowiedzią Izajasza, sam Bóg przygotowuje dla nas ucztę.

Eucharystia jako owoc miłości Jezusa do nas, jest wezwaniem, by odpowiedzieć na nią tą  samą miłością. Dziękujmy Panu za dar Jego obecności pod postacią chleba i wina, jak również za dar kapłaństwa. Z wiarą zbliżajmy się do ołtarza, by Jezus pokrzepił nas sobą. Eucharystia jest największym umocnieniem na drodze do nieba.

 

—————————————————————–

bp. Stanisław Jamrozek – Archidiecezja Przemyska

—————————————————————–

 

bp Stanisław Jamrozek bp Stanisław Jamrozek
SŁOWO NA DZIŚ
ŁAMIEMY SŁOWO

Talenty

Egocentryzm nie jest i nie będzie nigdy źródłem prawdziwego szczęścia. Dobrobyt, do którego człowiek chociaż ma jakieś prawo, ostatecznie nie zaspokoi jego najgłębszych pragnień; co więcej, z dobrobytem na dłuższy czas człowiek sobie nie radzi…
ks. Jacek Pawłowski MS


MYŚLI OJCÓW PUSTYNI - ROZWAŻANIA BIBLIJNE

A F O R Y Z M

„Miłość to jest to, co pozostaje, gdy już zabrane jest wszystko. Nawet nadzieja.”

(Anna Kamieńska)


MULTIMEDIA
FACEBOOK
PARTNERZY
KARTKA z KALENDARZA