poslaniec LaSalette

Zapamiętaj mnie
PRENUMERATA
POSŁANIEC MBS
ZAMÓW   
2016-1, Aktualności, Wielki Post z Posłańcem

NIE ZMARNUJMY CZASU WIELKIEGO POSTU

Pierwsza Niedziela Wielkiego Postu, 14 lutego 2016

Komentarz do Ewangelii: (Łk 4,1-13)

W środę 10 lutego rozpoczęliśmy okres Wielkiego Postu, który w tym roku wpisuje się w obchody Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski oraz Jubileuszu Miłosierdzia.

Misericordiae-vultusOjciec Święty Franciszek w bulli Misericordiae vultus zachęca nas, by tegoroczny Wielki Post był przeżywany „jeszcze bardziej intensywnie jako ważny moment, by celebrować miłosierdzie Boga i go doświadczać” (MV 17). Jest to zatem czas podarowany nam przez Miłosiernego Ojca, abyśmy sami, doświadczywszy Bożego miłosierdzia i darowania naszych win, obdarowywali innych przebaczeniem, miłością i dobrocią. W cytowanej powyżej bulli Papież Franciszek mówi, że „abyśmy byli zdolni do miłosierdzia, musimy najpierw wsłuchać się w Słowo Boże” (MV 13).

Prośmy więc, aby Boże przesłanie z dzisiejszej Ewangelii zapadło głęboko w naszych sercach i umocniło naszą wiarę, jaką otrzymaliśmy na chrzcie świętym oraz pomogło nam w codziennym odkrywaniu miłosiernego oblicza Ojca Niebieskiego.

Widzimy dziś Jezusa na pustyni, na którą udał się zaraz po przyjęciu chrztu w Jordanie. Wybrał ten czas odosobnienia, aby na modlitwie wsłuchiwać się w głos Ojca i przemyśleć swoją misję, której głównym celem było ukazywanie ludziom Boga bogatego w miłosierdzie.

W czasie Wielkiego Postu szukajmy albo twórzmy „nasze pustynie w mieście”, bo to czas bardzo ważny dla naszego ducha. Każdego dnia udajmy się choćby na krótką chwilę odosobnienia, wejdźmy do kościoła lub do izdebki naszego serca i tam módlmy się do Ojca naszego, który widzi w ukryciu (por. Mt 6, 6). Na tę modlitwę zabierajmy ze sobą Pismo święte i stawajmy w prawdzie przed Bogiem, który do nas mówi. Tylko dzięki szczerej konfrontacji ze Słowem Bożym poznamy, kim naprawdę jesteśmy i jaką duchową drogę mamy przebyć, aby upodobnić się do Chrystusa. Bierzmy udział w wielkopostnych nabożeństwach pokutnych, organizowanych w naszych parafiach: w rekolekcjach parafialnych, w Drodze Krzyżowej i w Gorzkich Żalach. Podejmujmy, z ochotą, praktykę postu i umartwienia oraz bądźmy bardziej czujni na potrzeby duchowe i materialne naszych bliźnich. Każdy gest miłości, nawet ten najmniejszy, wykonany ze względu na Chrystusa pozwala innym dostrzegać i odkrywać Boga, który „jest Miłością” (1J 4, 8).

W tym klimacie modlitwy i zjednoczenia z Ojcem przychodzi do Jezusa kusiciel – diabeł. Wykorzystał on moment osłabienia fizycznego Jezusa – wszak, jak mówi ewangelista Łukasz, nic w owe dni nie jadł – aby podsunąć Mu rozwiązania, które nie były inspirowane przez Ducha Świętego. Diabeł chciał przekonać Jezusa, że w życiu liczy się nade wszystko to, co pozwala zaspokoić głód, co daje władzę i zapewnia dominację nad innymi, co czyni człowieka ważnym w oczach ludzi, przekonać o bezsensowności podejmowanych umartwień oraz o tym, że rezygnowanie z przyjemności czyni człowieka uboższym.

 Szatan to najbardziej przebiegłe ze wszystkich stworzeń – wiemy o tym z kart Pisma świętego oraz z naszego osobistego doświadczenia. W swoim działaniu posługuje się podstępem i kłamstwem. „Wykorzystując naszą wiarę w dobro i pragnienie szczęścia, które jest w nas, działa pod pozorem dobra. Szuka w nas miejsc najbardziej słabych i wrażliwych, aby wdzierać się przez nie do naszego życia i kusić nas pod pozorem dobra” (Wons K. Grzech i przebaczenie w świetle Słowa Bożego. Wyd. Salwator, Kraków 2010, s. 48). On wie, że pełnia szczęścia i moc człowieka mają swe źródło w zażyłej więzi z Bogiem, dlatego atakuje najbardziej wtedy, gdy jesteśmy w stanie łaski uświęcającej, gdy przystępując często do sakramentu pojednania staramy się utrzymać porządek w naszym sercu.

Najskuteczniejszą bronią w walce z szatanem jest nasza zdecydowana postawa, wyrażająca się w słowach wypowiedzianych przez Jezusa: „Napisane jest: Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz” (Łk 4, 8).

Nie zmarnujmy tego czasu Wielkiego Postu, który sprzyja nawróceniu! – zachęca nas Ojciec Święty Franciszek w tegorocznym Orędziu na Wielki Post. Każda nasza modlitwa, umartwienie czy czyn miłosierdzia mają sens, bowiem potrzebujemy ich my sami, ludzie nam bliscy, ci, których znamy bądź spotykamy na naszej drodze oraz nasza Ojczyzna.

WielkiPost_zPoslancem_2016

————————————————————
ks. abp Józef Michalik – metropolita przemyski od 1993, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski w latach 2004–2014
————————————————————

ks. abp Józef Michalik abp Józef Michalik
ROZWAŻANIA SŁÓW EWANGELII
(Łk 9, 18-24), XII Niedziela Zwykła, 23 czerwca 2019

Strojenie odbiornika

„Dobrze, kiedy dzieją się wielkie rzeczy mocą Ducha Świętego, kiedy w sposób namacalny doświadczamy tego, że Pan jest z nami przez wszystkie dni aż do skończenia świata, ale nie możemy wyrzucić z chrześcijaństwa cierpienia. Nie odkąd Jezus umarł na krzyżu i zmartwychwstał. To wydarzenie sprawiło, że coś tak beznadziejnego jak cierpienie i ból może się stać narzędziem ku dobremu. To na prawdę dobra nowina. Krzyż to etap do poranka zmartwychwstania. Nigdy cel sam w sobie. Nieść swój krzyż w perspektywie życia, które pokonuje śmierć, to być prawdziwie dobrze nastrojonym. Obyśmy nie zniechęcili się wszelkimi zakłóceniami.”
ks. Paweł Baran MS

"

A F O R Y Z M

„Ojciec, głowa rodziny, niechaj będzie wśród swoich przedstawicielem Boga, i niech przewodniczy im nie tylko władzą, ale również przykładem życia.”

(św. Jan XXIII)


CZYTANIA LITURGII NA DZIŚ
MULTIMEDIA
FACEBOOK

6 dni temu

UWAGA PROMOCJA!
Niespodziankę w postaci ostatniego numeru Posłańca, Łez Maryi i książki "Ryczące owieczki" wydawnictwa Dreams otrzymają trzy osoby, które odpowiedzą w komentarzu na pytanie: DO ILU OŁTARZY IDZIE PROCESJA W BOŻE CIAŁO???
... WięcejMniej

Zobacz na Facebooku

2 tygodni temu

Czy spotkaliście kiedyś Pampiludki? Jeśli nie - jest okazja!
Asia Olejarczyk, pisarka, opowiada o tym, jak Duch Święty poprowadził ją do odkrycia Pampilii.

"Podczas Mszy Świętej, kiedy to siedziałam w ławce ze zniecierpliwionymi dziećmi, które niewiele rozumiały z liturgii, poprosiłam Go, by pomógł mi objaśnić im, co właściwie się tam dzieje. Zaczęłam słuchać słów uszami dzieci. Wyobraziłam sobie, że znów mam kilka lat… I poczułam się tak, jakby ktoś mówił do mnie w obcym języku. Na przeszkodzie stały trudne, archaiczne słowa, z którymi dzieci nie stykają się w codziennych kontekstach: „amen”, „hosanna”, „chwała”, „bliźni”, „zbawienie”… Przyszło mi do głowy, by umiejscowić te wyrazy w przyjaznym, baśniowym świecie. Właśnie wtedy przed oczami stanęły mi dwa niewielkie ludziki w kolorowej krainie: pampiludki – Gideon i Alimemek."

Ostatni numer Posłańca możesz otrzymać pisząc na adres: poslaniec@poslaniec.com
... WięcejMniej

Zobacz na Facebooku
PARTNERZY
KARTKA z KALENDARZA