poslaniec LaSalette

Zapamiętaj mnie
PRENUMERATA
POSŁANIEC MBS
ZAMÓW   
2017-2, Rozważania biblijne

PASCHA ŻYDOWSKA (Mk 14, 12-16)

Religijni Żydzi zgodnie twierdzą, że najważniejszym wydarzeniem w historii Izraela była Pascha, czyli przejście z niewoli egipskiej do wolności. Stanowiła potężną interwencję Boga w dzieje udręczonego ludu. Pamięć o tym wydarzeniu po dziś dzień kształtuje wiarę narodu wybranego i tworzy jego fundament.

Z chrześcijańskiego punktu widzenia wyzwolenie z Egiptu było zapowiedzią znacznie większego Bożego dzieła, jakim jest Pascha Jezusa, czyli przejście ze śmierci do życia. Żydzi w zdecydowanej większości nie przyjęli tej prawdy. Ich wrażliwość religijna koncentruje się przede wszystkim na wyjściu z Egiptu.

Jezus, pragnąc spożyć z uczniami Paschę, nie mówił im, co mają przygotować. Znali bowiem wszystkie szczegóły, gdyż wyrośli w tradycji żydowskiej. Również praktykującym chrześcijanom nie trzeba tłumaczyć, jak mają odmawiać różaniec. Sami doskonale wiedzą.

Paschę poprzedzało usunięcie wszelkiego kwasu (np. chleb pszenny, żytni, jęczmienny), który był symbolem pychy, zarozumialstwa. Żydzi, będąc w niewoli 430 lat, przejęli wiele zła od swych ciemiężycieli, dla których głównym bóstwem był w praktyce dobrobyt i bezwzględny wyzysk. Chcąc celebrować paschę, należało się wpierw wewnętrznie oczyścić, wyrzucając kwas nie tylko z domu, ale przede wszystkim z serca.

Pascha wiązała się z przygotowaniem gorzkich ziół. Należały do nich np. sałata, endywia – „kuzynka sałaty” (mało u nas znana ze względu na gorzki smak), czarna rzodkiew (rzepa). Spożywanie ich miało na celu uczestnictwo w gorzkim losie Izraelitów w Egipcie. Konsumowano szczególnie sałatę, ponieważ była przyjemna w smaku, ale pozostawiała gorzki posmak, w związku z czym pewien midrasz (opowiadanie) głosi, że Egipcjanie wpierw odnosili się do Żydów łagodnie, później zaś łamali ich wolę, zmuszając do ciężkich robót.

W czasie paschy nie mogło zabraknąć także charosetu, czyli polanej czerwonej mieszaniny utartego jabłka, rodzynek, orzechów i migdałów. Wyglądem miała przypominać glinę, z której Żydzi wyrabiali w Egipcie cegłę. Była to jedyna słodka potrawa wieczerzy paschalnej, która zapowiadała także radość wolności. Uważano bowiem, że każda gorycz przemieni się kiedyś w słodycz.

Na talerzu kładziono przaśne mace, nawiązując do pośpiechu związanego z wyjściem z Egiptu. Izraelici nie zdążyli bowiem upiec chleba, zabrali więc ze sobą ciasto, które nie zdążyło wyrosnąć i piekli z niego przaśny chleb. Maca była chlebem biedy, udręczenia, ale zwiastowała także wyzwolenie. Jej potrójna warstwa obrazowała strukturę społeczności żydowskiej: kapłanów (górna warstwa), lewitów (środkowa) i lud (dolna). W ten sposób podkreślano, że cały naród uczestniczył w wyjściu.

Niezbędne było także wino. Kielich napełniano winem czterokrotnie, co nawiązywało do czterech etapów ucieczki z niewoli: „wywiodę”, „wyrwę”, „uwolnię” i „wezmę (was)” (Wj 6,6−7). Pito czerwone wino, aby przypominało krew paschalnego baranka, którą Izraelici naznaczyli swoje odrzwia. Największy kielich stawiano dla proroka Eliasza, który poprzedzał przyjście Mesjasza. Dawne ocalenie zapowiadało zatem zbawienie, które miało dopiero nastąpić.

Głównym daniem paschy było mięso złożonego w ofierze na dziedzińcu świątynnym baranka. Wcześniej jego krew wylewano na ołtarzu, zdejmowano skórę i wyjmowano wnętrzności, które spalano na ołtarzu ofiarnym. Gdy świątynia została zniszczona, wówczas kładziono na specjalnym talerzu kość baranią jako symbol ofiary paschalnej.

Paschę spożywano w pozycji półleżącej, opierając się na lewym barku. Gest ten wyrażał wolność i stanowił kontrast względem niewolników, którzy zazwyczaj jedli na stojąco.

Wszystkie te zasadnicze elementy paschy tworzyły mozaikę, która uobecniała (i uobecnia) Żydom wydarzenie wyjścia z Egiptu. Dla Jezusa zaś stanowiła tło dla Jego Paschy będącej punktem zwrotnym w dziejach całego świata.

 

 

ks. prof. Stanisław Witkowski MS ks. dr hab. Stanisław Witkowski MS
ADWENTOWE ROZWAŻANIA SŁÓW EWANGELII
(Mt 17, 10-13), sobota 16-12-2017

Wsławiony Eliasz i pokorny Jan Chrzciciel

Wołanie wzywające do nawrócenia i pokuty, do uznania pustyni jako ważnego miejsca, które pomaga zwyciężać fałsz, podwójność, korupcję.
Ileż razy, także i my w naszym życiu, w naszej codzienności nie rozpoznajemy tych, którzy są wysłannikami Pana. Nawet są blisko nas i ich nie dostrzegamy!

ks. Jacek Pawłowski MS
(rektor WSD Księży Misjonarzy Saletynów)

ROZWAŻANIA ADWENTOWE

A F O R Y Z M

„Post bez jałmużny to tyle, co… lampa bez oliwy. Taki post umartwia ciało, ale duszy nie rozjaśnia światłem miłości.”

(św. Cezary z Arles)


CZYTANIA LITURGII NA DZIŚ
MULTIMEDIA
FACEBOOK

19 godzin temu

#adwent #ŁamiemySłowo

Tuż przed „magią świąt” wyhamuj, wsłuchaj się w Słowo, poczytaj komentarz, popatrz wokół siebie. Nie zmarnuj czasu OCZEKIWANIA!
... WięcejMniej

PARTNERZY
KARTKA z KALENDARZA